Alex Roeka verbleef tussen zijn negende en zijn achttiende op verschillende kostscholen. Hier werd zijn liefde voor muziek en poëzie gewekt. Deze liefde toont hij al zo’n vijftien jaar op verschillende podia. Op dit moment speelt Alex Roeka met zijn band de voorstelling ‘Zachtaardig Vergooid’, een verhaal over liefde en onrust, levenslust en verlangen.
10 februari in Theater Camuz

Wat kunnen bezoekers verwachten van een avond Alex Roeka?
Ik zing een stuk of twintig Nederlandstalige songs, die samen een verhaal vertellen over liefde, onrust en verlangen. Daarbij word ik begeleid door vier rasmuzikanten die de avond in muzikaal opzicht flink laten spetteren. Tussen de nummers door vertel ik het verhaal achter de songs, waardoor de voorstelling meer wordt dan een serie liedjes. Twee maal drie kwartier verhalen, liederen, muziek, lachen en huilen, dat is wat de bezoekers kunnen verwachten.

Hoe bereidt u zich voor op een optreden?
Voordat ik het podium op spring, ga ik eerst altijd een flink stuk hardlopen. Dat haalt de adrenaline in me naar boven en maakt dat ik lekker warm gedraaid en (na het douchen) fris aan de voorstelling kan beginnen. Voor die tijd heb ik ’s middags in de kleedkamer het hele programma nog eens doorgenomen, zodat ik me er goed van bewust ben waar de moeilijke punten zitten. Een kwartier voor de voorstelling prent ik me een paar dingen nog eens goed in, waarvan ik weet dat ze belangrijk zijn, zoals rust, timing en zelfbeheersing. En dan de concentratie natuurlijk, met je kop erbij zijn.

Waar haalt u de inspiratie voor uw muziek vandaan?
Ik pak mijn gitaar, sla een paar akkoorden aan en daar komt de melodie. Ik weet niet waar hij vandaan komt. Misschien is het een onzichtbare engel die ze mij influistert. De teksten, dat is een ander verhaal. Die haal ik uit mijn leven, de dingen die ik meemaak, denk, voel, me herinner. Ik probeer een soort autobiografie in liedjes te schrijven, waarbij elk nieuw programma als het ware een nieuw hoofdstuk is.

Wat is voor u het mooiste nummer dat u geschreven hebt?
Ik heb inmiddels meer dan honderd nummers op cd gezet, dan is het erg moeilijk kiezen, want het zijn toch allemaal je kinderen. Maar in mijn huidige programma zit een nummer waar ik, zonder de andere tekort te willen doen, een zwak voor heb. Het is getiteld: ‘De Vrouw Op De Trap’. Het lied behelst het verslag van een droom waarin een vrouw me aan een verloren gegane liefde helpt herinneren. Ik weet niet meer wanneer ik het heb geschreven en soms denk ik dat de eerder genoemde engel het voor me gedaan heeft.

Waar zou u nog een nummer over willen schrijven?
Je droomt natuurlijk altijd van het ultieme nummer, dat grootse lied dat alle andere in de schaduw stelt. Het zou dan over mijn thema’s moeten gaan, te weten leven, liefde en dood. Ja, een lied van drie minuten dat in een heldere vorm alles uitdrukt waar het mij om gaat, dat zou ik nog eens moeten schrijven.

Kunt u de titel ‘Zachtaardig Vergooid’ verklaren?
Ik werd op een middag wakker met naast mijn bed een bierviltje waarop in wankel handschrift geschreven stond: ‘Zachtaardig vergooid in de barbaarse grap van het licht.’ Ik vond het wel een aparte zin en heb hem verwerkt in mijn lied ‘Het Wordt Weer Eens Tijd Dat Ik Dronken Word.’ Toen ik een titel voor mijn nieuwe programma moest hebben, moest ik aan dat ‘zachtaardig vergooid’ denken en merkte dat hij een stemming uitdrukte die veel met mijn programma te maken had, een soort behaaglijke melancholie. Vandaar.